No Siema! <3
Szczerze? Chciałabym aby ktoś oglądał tego bloga, ponieważ zajmuje mi dużo czasu chociażby zgromadzenie tego wszystkiego. Było mi bardzo miło, gdy weszłam i pojawiło się 10 wyświetleń. Choć nie było żadnych komentarzy zrobiło mi się cieplej na serduchu. Dziś chociażby aby poświęcić się blogowi przeznaczyłam na niego 5 godzin.
Blogowanie wydawało mi się łatwe i proste ... do czasu, aż zobaczyłam naprawdę jak kawałek tekstu do napisania może zająć tyle czasu. Prześledziłam mnóstwo blogów prosząc o wejście i jak ktoś już tu jest, może zostawić jakiś komentarzyk, nawet jeśli chodzi o większą ilość obserwatorów. Rozmawiałam dziś z bratem, który prze prowadził się do Warszawy, bardzo mi go brakuje, ale przyjeżdża w swoje urodziny <3. Wiem, mam 0 obserwatorów, ale myślę, że to jakoś się rozkręci, muszę poświęcać więcej czasu i moich umiejętności. Dopiero zaczynam poznawać blogera, więc wybaczcie jeśli mam na razie bardzo. Prowadzenie bloga jest moją formą oderwania się od rzeczywistości, chociaż się śmieję nie zawsze jest tak kolorowo.
Może myślicie - nastolatka, jakie ona ma problemy?
A jedyną formą zacierania ich jak na razie było słuchanie muzyki czy robienie dobrej miny do złej gry. Pisanie bloga ma mnie czegoś nauczyć, a jednocześnie być moją internetową formą pamiętnika. Za rok wejdę tu i zobaczę jak mi szło życie, o czym marzyłam i myślałam, a przede wszystkim jak się zmieniłam przez ten cały czas. Jak ktoś to czyta, prosiłabym o mały komentarz z potwierdzeniem, na Tym mi właśnie zależy. Przedtem miałam przyjaciela, miałam z kim pogadać, ostatnio oddaliłam się od wszystkich, ale pocieszam się, że będzie lepiej.
Cece.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz